Reisverslagen 
In 10 dagen door Midden-Europa en terug , een onvergetelijke ervaring !
Na maandenlang stilzwijgen, de bestemming was echter al vorig jaar bepaald, naderde de dag van vertrek met rasse schreden en uiteindelijk was D-day aangebroken. Maandag 14 mei 2007 stond in de analen gegrift als de dag van vertrek naar het Europese onbekende voor ons …
Kroatië, here we come. Zonder eigenlijke voorbereiding, een stap in het onbekende zetten was de ultieme wens van ons beiden, mezelf en reisgezel Stefaan. Mijn Suzuki was volgetankt en de koffers zwaar geladen, zijn BMW was hetzelfde lot bezegeld. Met de kilometerteller van Cavalcade op
Dag 1 : Blankenberge- Salzburg : een slordige
Maandagochtend vroeg afgesproken, wetend dat het die eerste dag kilometers vreten zou worden, was de eerste plaats van afspraak de Brugse Steenweg te Zuienkerke, dit omstreeks 07.00 uur, de geur van sterke koffie mij verwelkomend. Duidelijk te vroeg op de afspraak werd de deur geopend door mijn kompaan in wat nog echt veel geleek op nachtkledij. Geen gezeur echter, luttele tellen later was de pyjama-broek gewisseld voor motokledij en vertrokken we.
De weersgoden waren ons naar Belgische normen gunstig gezind en met wat lichte bewolkng ging het richting autosnelweg. Algauw moest tussen Brugge en Brussel een eerste stop op de pechstrook ingelast worden om de broodnodige zonnebrillen op te zetten, de laaghangende zon verblindde ons volledig. Dat belooft voor de komende dagen ( dachten we ). De vele kilometers gleden onder de nieuwe rubberbanden met verbazingwekkend gemak voorbij en vijf tankbeurten later arriveerden we op onze eerste slaapplaats, een hotel/appartement in de buurt van het Salzburger station, waar de eigenaar ook een fervent motorliefhebber bleek te zijn.
Een eerste rit zou niets zijn mochten we toch niet typische omstandigheden hebben meegemaakt : bewolking en zon boven België, de onmisbare regenbui in de buurt van Frankfurt en hoe dichter de Bayersche Alpen kwamen, hoe hoger de temperatuur steeg in de thermometer. Even voorbij Munchen, richting Salzburg al eerste schitterende taferelen. Het contrast tussen de zeeblauwe Chiemsee links , de hoge Alpen rechts en de azuurblauwe hemel boven ons leek zo op een prentkaart, adembenemend mooi was het om zien.
’s Avonds even kort de binnenstad van Salzburg verkennen, etentje in de buurt van het Mozart-geboortehuis, een restaurant dat onder de steegjes door loopt, en dan vroeg onze kip in, daags nadien zouden we naar Slovenië trekken.
Het traject :
Blankenberge – Zuienkerke – Brugge – Gent – Brussel – Luik – Aken – Keulen –
Frankfurt a Main – Nurnberg – Munchen – Salzburg.
Dag 2 : Salzburg – Ljubljana : korte maar krachtige
De schitterende weersvooruitzichten werden die morgen onmiddellijk de kop ingedrukt en wij werden met de neus op de ware feiten gedrukt : dreigend grijze lucht en stukken kouder. Mooie liedjes duren niet lang, dus goed ingepakt op weg naar Slovenië. Op het programma vandaag, bezoek aan het Adelaarsnest, het theehuisje van Hitler boven op de Khelsteinberg , gevolgd door een tocht over de Grossglockner …. Maar zo zie je maar hoe onvoorspelbaar onze reizen zijn. Tot aan het “ Kehlsteinhaus” ging het nog, de grijze lucht had ondertussen plaats gemaakt voor kille regen, echter het bezoek aan het buitenverblijf van “ de kleine met zijn typisch snorretje “ deed onze plannen veranderen. Als je op 15 mei in Duitsland nog sneeuw ziet vallen op
Het traject :
Salzburg – Hallein – Dürnberg – Kehlstein – Berchtesgaden – Hallein – Bischofshofen – Spittal – Villach – Jesenice – Ljubljana
Dag 3 : Ljubljana – Podstrana ( Split ) : 450 bochtige km doorheen het Sloveense en Kroatische binnenland …
Weer vroeg op de baan, onder een stralende zon en een schitterende blauwe hemel, vertrokken we voor onze voorlopig laatste kilometers autosnelweg. Richting Zagreb, afrit Novo Mesto en vanaf hier nog enkel binnenbaantjes, draaien en keren en vele dorpjes passeren. De Kroatische grens over in de buurt van Metlika/Ribnic, op weg naar de eerste “ grote “ stad in Kroatië, Karlovac. Langs de weg nog stille getuigen van de recente oorlog aldaar, een verlaten VN-post met afweergeschut en tanks , de rand afgebakend met wit-blauwe gesteenten, voorzien van de UN-letters … Om toch even stil van te worden.
We rijden verder, op de wegenkaart recht naar beneden, op weg naar de Plitvice-meren . Het Nationaal Park van de Plitvice Meren is wellicht het mooiste en meest tot de verbeelding sprekende National Park van Kroatie. De cascade van verschillende watervallen in de 16 grotere en kleiner meren doen je denken dat je ergens in een Hollywoodfilm van het genre Blue Lagoon beland bent. Dat het park op de Werelderfgoedlijst staat (Unesco) verwondert ons niets. Het park is een van de grotere toeristische trekpleisters van Kroatie.
De turkooisblauwe meren liggen te schitteren tussen de rotswanden die op hun beurt begroeid zijn met groen in alle schakeringen. Volg de aangelegde wandelpaden, in verschillende afstanden, en geniet in stilte van dit prachtig natuurschoon …. Je moet er werkelijk een paar uur voor uittrekken.
Na dit natuurschoon maken we telefonische afspraak met onze ongekende gidsen in Split, ze zullen ons opwachten in het dorpje Podstrana .. Op naar daar dus, langs heuvelachtige, bochtige, superwegen met schitterende uitzichten, waar we ‘s avonds bij aankomst hartelijk verwelkomd worden door Marc en Kristel, Belgen die reeds een tijdje in Kroatië leven en werken en er volledig ingeburgerd zijn. Onze ideale reisgidsen, zo zal later blijken. Dankzij hun tussenkomst worden we vergast in een schitterend hotel langs de Dalmatische kust, de zee komt bijna tot tegen de kamers … Zalig vertoeven is het hier. Surf eens naar www.ppmario.hr en beleef het zelf ! Gewoon de max.
Op aanraden van en vergezeld door de gidsen begeven we ons naar een restaurant in de buurt, gelegen aan het strand, met zich op de verlichte stad Omis en laten ons voor een eerste keer de plaatselijke gerechten smaken. Vis is er natuurlijk in overvloed en staat op de menu. De dag was lang, machtig, vol afwisseing en voldaan vallen we neer op het bed … Morgen meer van dat.
Het traject :
Ljubljana – Novo Mesto – Metlika – Ribnik – Netretic – Karlovac – Slunj – Plitvice – Gornja Ploca – Knin – Sinj – Split - Podstrana
Dag 4 : Rondom Podstrana : slechts
Met de deskundigheid zelve achter op de moto trekken we naar de grootstad Split. En we kunnen het echt niet beter treffen met onze Belgische - en dus Nederlandstalige - gids , die ons met verstomming slaat met zijn geanimeerde, deskundige en gedetailleerde uitleg over al wat er op onze weg passeert. Vooreerst leidt hij ons naar de industriestad Split, gekend en geroemd voor zijn bootswerven. Immense tankers worden er gemaakt, meer dan 15000 Kroaten vinden er hun broodwinning. Na deze doortocht mag een bezoek aan het voetbalstadion van Hajduk Split niet ontbreken. Dankzij zijn plaatselijke contacten krijgen we toegang tot de heilige grasmat, de catacomben en de binnen-oefenvelden, de trofee-kamer en al wat er nog bij hoort. Overal aan de wanden oude foto’s van vervlogen tijden waar je de onmenselijke massa ziet genieten van volksvermaak nummer 1 , een voetbalmatch van het grote Hajduk Split ! We toeren verder naar het natuurpark dat grenst aan de stad en van daarboven hebben we een enig zicht op de haven, de oude stad en de ruime omgeving van deze stad …. Indrukwekkend ! Na het bovenaanzicht wordt het stilaan tijd voor de geleide rondleiding in de binnenstad. Deze stad waar er elke ochtend aan de zeeboulevard markt is, wordt gedomineerd door het Paleis van Diocletianus (gebouwd 295 na Chr.) maar de tand des tijd verzwolg dit gebouw. Eindeloos fascinerend hoe het paleis en de Romeinse wereld steeds weer opduiken en door Venetiaanse paleizen, Oostenrijkse gebouwen, hippe bars... in bezit wordt genomen: een unieke mengelmoes. Ook heerlijk is het slenteren in de smalle steegjes met om elke hoek een winkeltje of café of eethuisje …. Hier vind je ook de Twijfelstraat, een smalle doorgang waar slecht één persoon tegelijk kan passeren en men steeds twijfelt wie nu eerst zal gaan, jij of diegene aan de andere kant.
Na Split, op naar een volgende publiekstrekker, de havenstad ( eigenlijk klein eilandje ) Trogir, een kleine plaats bij Split bekend om zijn oude centrum en het Romaanse portaal aan de ingang van de kathedraal van de H. Ivan, wat een door UNESCO beschermd cultuur monument is. Trogir is ook bekend om zijn levendige zomeravonden op de boulevard.
Trogir is een echte museumstad met een middeleeuwse erfenis, de geschiedenis van dit stadje stamt uit de antieken, toen Trogir nog bekend stond onder de naam Tragurion. UNESCO heeft in 1997 Trogir toegevoegd op de lijst van werelds cultureel erfgoed. De omgeving van Trogir wordt gekenmerkt door weelderige vegetatie, een veelvoud aan eilanden en eilandjes, mooie kiezelstranden en rotsachtige kustgebieden. Na een wandeling door de alweer smalle steegjes, met nog veel bewoonde huizen en waar geen enkel verkeer mogelijk is, tijd voor terrasje met zicht op de gezellige jachthaven, gewoon genieten en leven als God in Fr … Kroatië !
Trogir laten we letterlijk links liggen en we keren een paar kilometers op onze passen terug, op naar Solin , beter bekend onder de naam Salona en zijn Romeins verleden . De Romeinse ruïnes zijn er de bekendste bezienswaardigheid, wij beperken ons tot het culinaire. Al dagen zien we langs de weg lammeren aan het spit, klaar om verorberd te worden. We kunnen niet langer aan de lokroep weerstaan en laten ons dan ook maar de maag vullen met deze typische kost. Heerlijk smullen aan een geroosterd lam, langs de kant van de weg, meer moet dat niet zijn.
We zijn ondertussen al ver gevorderd in de namiddag en hebben bijna nog geen kilometers afgemaald. Niet getreurd, het schoonste moet nog komen en zeker met de gids achterop die ons leidt naar plaatsen en banen die niet op kaarten terug te vinden zijn. Uiteindelijk, langs kleine weggetjes, wilde geiten en bokken, marmerverwerkende bedrijfjes, grind, ravijnen en veel bochten en klimmen en dalen, komen we in het zicht van de Cetina-rivier en weer de Dalmatische kust. Onbeschrijflijke verzichten, woorden, bijwoorden en bijvoeglijke naamwoorden zijn er te kort om de pracht van de rotsachtige streek te beschrijven …
De havenstad Omis ligt voor ons, tijd voor de laatste stop van de dag en te voet door het pittoreske centrum kuieren, genietend van de avondzon en de plaatselijke pivo. Het is al donker als we weer in Podstrana aankomen, het einde van een onvergetelijke dag.
Het traject :
Podstrana - Split – Kastela – Trogir – Solin – Klis – Dugopolje – Donji Dolac – Putisici – Srijane – Trnbusi – Blato – Gata – Omis – Podstrana
Dag 5 : Podstrana – Dubrovnik ( was de bedoeling ) : toch
Vandaag vroeg opstaan, want we plannen de trip naar het verste punt van onze reis : Dubrovnik, een slordige
Het traject :
Podstrana – Omis – Makarska – STOP – terug naar Omis – Kanjon Cetina – Kucice – Podgrade – Kostanje – Blato – Babajici – Novo Selo – Uglijana – Trilj – Grab – Otok – Obrovac Sjinski – Sinj – Brnaze – Dicmo – Bisko – Vela Njiva – Trnbusi – Blato – Seoca – Zvecanje – Gata – Tugare – Srinjine – Stobrec – Podstrana
Dag 6 : Podstrana – Pula : het begin van het einde ,
Na afscheid te hebben genomen van Marko en Kristel vertrekken we vandaag naar Istrië. We volgen de volledige kustbaan tot in Zadar, waar we een eerste welverdiende rustpauze inlassen. Het is een gezellige havenstad, met de ondertussen klassieke wandelstraten in het centrum en de oude gebouwen die de stadskernen sieren. Op de dijk is er een ware volkstoeloop en op het terras van de eerste kroeg snappen we al gauw waarom : een roeiwedstrijd tussen verschillende universiteiten hebben de massa op de been gebracht. Ambiance alom, zelfs de lokale TV is er aanwezig. Na het schouwspel kiezen we toch maar weer voor onze stalen vriend en rijden we verder naar het schiereiland Pag. Hier rijden is als het ware alle groen vergeten en ongelooflijk genieten van dorre en rotsige omgeving, links en rechts geflankeerd door turkoois zeewater en schitterende bergflanken die we in rechts op het vaste land zien liggen. In de stad Pag zelf kruisen we het schiereiland van de enen kant naar de andere kant waar we eenzelfde beeld krijgen : turkoois zeewater met aan de overzijde nu de talrijke eilandjes. Door de weinig bebouwde streek, krijtwit gekleurd door de rotsachtige, ruwe heuvels gaat het naar – wat wij vermoeden – havenstad Novalja waar we moeten inschepen om terug naar het vaste land te keren. Van de havenstad is niet veel te zien, het enige wat ons vergast is de veerboot die ons naar de overkant moet brengen, de kassa met annex een drankkraampje, meer niet ! Maar ook hier is het indrukwekkend prachtig genieten van de uitzichten en de omgeving. Na een uurtje wachten is het eindelijk tijd om in te schepen en een kwartiertje later rijden we weer de kustbaan af, op weg naar Rijeka. De route wordt even onderbroken in Senj voor een tankstop , we hebben nog heel wat kilometers voor de wielen. Even voorbij de grootstad Rijeka keren we terug zuidwaarts, op weg naar het uiterste zuidpuntje van Istrië, de cultuurstad Pula , wereldbekend om zijn amphitheater, wat tot één der grootsten buiten het oude Rome gerekend wordtWe ruilen de kustbaan voor het heuvelachtige binnenland en worden zeer snel het verschil in omgeving gewaar : in plaats van kust en rotsachtige bergen treffen we nu groene heuvels en wijngaarden… We doorklieven deze provincie dwars door het centrum om ’s avonds moe en voldaan in Pula te arriveren. Gelukkig vinden we nogal snel een 18de eeuws hotel , zeer centraal gelegen en hebben we nog tijd over voor een stadsbezoek. Het oude Rome komt je werkelijk tegemoet gewandeld in de verkeersvrije stadskern, het is een aaneenschakeling van oude gebouwen, en kleine steegjes. Als we later die avond naar het hotel terugkeren, wordt pas de pracht van dit alles duidelijk dankzij de sfeervolle verlichting. Het amphitheater siert nu werkelijk in al zijn glorie, je voelt er als het ware nog de gladiatorengevechten…
Het traject :
Podstrana – Split – Trogir – Sibenik – Biograd – Zadar – Nin – Vrsi – Razanac – Pag – Novalja – Senj – Rijeka – Opatija – Ucka-tunnel – Pazin – Vodnjan – Pula.
Dag 7 : Pula – Berg im Drautal : via kust en binneland, over de Dolomieten :
Tijd om Kroatië te verlaten vandaag, we keren langzaam aan huiswaarts.
Na een stukje ( ruim
Het traject :
Pula – Fazana – Rovinj – Limskifjord – Vrsar – Porec – Novigrad – Buje – Koper – Trieste – Udine – Tolmezzo – Arta Terme – Paluzza – Plöckenpass – Kötschach – Hermagor – Weissensee – Greifenburg – Berg im Drautal.
Dag 8 : Berg im Drautal – Munchen, via de Grossglockner :
Na ontbijt en afscheid te hebben genomen van Suzanne, Martin en Annelies gaat het richting Grossglöckner , de uitdaging van de dag, de hoogste bergtop in Oostenrijk, gekend, beroemd en berucht als hemel op aarde voor de motorrijder. Een laatste stop in het dorpje Heiligenblut , aan de voet van de Gros Glockner Hoch Alpenstrasse en dan op naar een hoogte van 2571m
Nog maar pas aan de klim vertrokken en we weten het nu al, na elke bocht wacht ons een nieuwe verrassing, een schitterend uitzicht en een zwoegen van jewelste om de moto uit de bocht, bergop te krijgen. Het is werkelijk het aards paradijs hier om te rijden en als we telkens bij schoonzichten een foto willen trekken dan doen we hier zeker een hele dag over. Vooreerst draaien we af naar de gletsjer, waar de marmotjes ons opwachten en verleidelijk en vragend staan te loeren of wij geen eten mee hebben voor hen. Het panorama is echt om even stil van te worden, je voelt je de koning te rijk op deze hoogte. We keren terug en rijden nu richting Edelweiss-spitze, het hoogste punt van onze trip. Het baantje naar de bikerstreff is werkelijk om vingers en duimen af te likken, veiligheidshalve wel erbij gezegd dat het niet voor bangeriken of motorrijders van eerste broek is weggelegd. Een kasseiweggetje à
Aan alle mooie dingen komt ooit een eind en wanneer we de genummerde bochten mogen geloven is het einde nabij, nog 2 haarspeldbochten en we zijn er, jammer maar toch enig dat we het konden meemaken en dat de weersgoden ons gunstig gezind waren. Onder een stralende zon rijden we verder naar Duitsland, een avondstop in Munchen staat nog ons te wachten. Het centrum van Munchen wordt gesierd door oude gebouwen van immense architectuur, afgewisseld met het moderne winkels van de gekende kledingsmerken. De verkeersvrije winkelwandelstraten lopen dan ook tot ’s avonds laat goed vol en het is leuk om de passant gade te slaan van op een voorzomers terras. Uiteraard mag een bezoek aan het Hofbrauhaus niet ontbreken en een liter Duits bier met de gekende achtergrondmuziek smaakt altijd. Ein zwei Saufen ….
Het traject :
Berg – Dolsach – Iselsberg – Heiligenblut – Gross Glockner – Fusch – Zell a See – Saafelden – St Johann – Kufstein – Munchen
Dag 9 : Munchen – Stockum : even gedag zeggen in het Sauerland na
’s Ochtends is het wel aardig druk in de binnenstad van Munchen maar willen of niet, we moeten er door. Laveren tussen de files door, de aansluiting zoekn met de autosnelweg in de buurt van de Allianz Arena en dan op naar Nurnberg en doorrijdend naar Würzburg, Giessen en Olpe. Hier verlaten we weer de autosnelweg en rijden we langs de Biggesee naar Sundern-Stockum. Veel zal ik hier niet over schrijven, we rijden er in september naar toen. Reden voor jullie om dan ook dat reisverslag te lezen.
Het traject :
Munchen – Nurnberg – Würzburg – Olpe – Attendorn – Finnentrop – Ronckhausen – Hagen – Allendorf – Stockum.
Dag 10 : Stockum – Blankenberge, of hoe mooie liedjes niet blijven duren :
Ook hier hetzelfde verhaal, wacht tot september en je zult het weten …
Het traject :
Stockum – Sundern – Stemel – Hachen – Hüsten – richting Dortmund tot Kreuz Werl – Kreuz Unaa – richting Oberhausen – Gelsenkirchen – Duisburg – Moers – Venlo – Eindhoven – Antwerpen – Knokke - Blankenberge
Het was een schitterende reis, echt een aanrader voor al wie graag rijdt en houdt van schitterende panorama’s, bergachtige strkeen, zon en zee, golvende en bochtige wegen en lekker eten en verrassingen … Als je nog meer info wil, aarzel niet één van ons te contacteren.
Bekijk hier de foto's van de Plitvice meren
Marino , Stefaan !